Etiketler

1,5 aydır bezden kurtulma aşamalarındayız şöyle ki gündüzleri evde bez takmıyoruz; çişimiz gelince de “annee çişimm geldiiiii!!!” anonsuyla tüm ev haklı olarak ayaklanıp banyoya koşuyoruz ve yapılan çişi alkışlayıp oğlumuzla gurur duyuyoruz. Bu aşamayı geçiren tüm aileler bilir bu süreci. Çişini kakasını yaptığı zaman alkışlayacaksın, abartılı sevinç gösterileri yapacaksın ki çocuk bunu devam ettirsin. Bezden kurtulma operasyonu iki aşamalı olarak gidiyor şu sıralar. İlk aşama olan çiş kısmını neredeyse hallettik sayılır ama kaka kısmında aramızda geçen diyaloglar için ne demeli bilmiyorum. Öncelikle kakası gelince koştura koştura perdenin arkasına saklanan bir oğlum var benim! Kendisi perde arkasını tuvalet olarak kullanıyor. Sahne şöyle; oyuncaklarıyla oynayan çocuk aniden koşarak bulunduğu odadaki perde arkasına saklanır daha ne oluyor bu çocuğa diyemeden perdenin arkasından çıkan kafa “annee, benim bezim vaa mı?” diye sorar! Yani tam kakasını yapacakken “ama dur bir dakika ya, galiba bez takmıyorduk artık” deyip bir kontrol ediyor benimle. Bu sahneye gülmemeye çalışan “bilinçli” anne bendeniz ise “anneciğim, gel tuvalete gidelim, hani çişini yaptığın gibi…Ay nasıl yapacak acaba çok merak diyorum koşun koşun gelin” diyerek ev halkını ve oğlumu heyecanlandırmaya çalıyorum ama küçük beyden gelen cevap şöyle; “Bezime yapcam anne, bezimi takaa mısın?” Al işte sana cevap! Doktorlar diyor ki kesinlikle zorlamayın, kendisi istediği zaman tuvalete gidecektir. Alırsın bezi bağlarsın, daha bağladığın gibi seninki koşarak perdenin arkasına saklanır yani tuvaletine…Bir keresinde gittiğimiz bir otelde perde yok, onun yerine jaluziler var. Seninki kıvranıp duruyor, bir sağa bir sola bakınıyor, anladım ben tabii durumu ama kendisi patlattı bombayı “annee, buyda peyde yok muu??!!!”