Etiketler

, ,

1 Mayıs kesinlikle Doruk’un tatiliydi! Hafta sonu kavramını yeni yeni öğrenmeye başlayan bir çocuk olarak daha 1 gün önce “hafta sonu” diyerek işe neden gitmediğimizi izah etmemizin ardından 1 gün sonra yine anne babasını yanında görünce devreler karıştı biraz tabii…. Hoş benim bile karıştı! Tatil Salı gününe denk gelince bu hafta Pazartesi gününü Cuma, Salı gününü Pazar, Çarşambayı yani dünü de Pazartesi gibi hissederek yaşadım! Mesela bana göre hissiyat olarak bugün Salı ama aslında Perşembe tabii! Neyse… Sabah uyandığımız gibi soru amirinin sorularıyla güne başladık; “Baba sen gitmiycen mi?, Gül Abla (bakıcımız) gelmiycek mi?” “Anne işe gitmiycek mi?” dedi ve cevaplar hoşuna gidince “Ayabayla hep birlikte dışayı çıkayalım mı?” diye buyurdu… Fikir güzeldi, bu sebeple kahvaltımızı bile etmeden attık kendimizi dışarı… Günü geçirmek üzere Belgrad Ormanı’na gittik. Arabada giderken keyfi yerindeydi… Arka koltukta kendi kendine şarkılar söylüyor, sürekli bir şeyler anlatıyordu…

Sonra hep birlikte harika bir kahvaltı yaptık…Güneş içimizi ısıtıyordu…

Her çocuk gibi o da oyun parkları nerede olursa olsun hemen parmağıyla işaret ederek “Anne oyaya gidielim mi?” diye başladı. Kahvaltımızı zor ettik zira hiç susmadan bu soruyu soruyordu… ” Anne gidelim mi?” “Gideceğiz Dorukcuğum, çayımı içeyim”, “Gidelim mi Anne?” “Gideceğiz oğluşum, biraz sabredebilir misin?” “Sabyedebilirim anne, gidelim mi?” !?&%++!!??

Biraz kaydıraktan kaydı…

Biraz sallandı…

Biraz spor yaptı…

Biraz etrafta turladı…

Çok mutluydu…Oradan ayrılmak istemedi, giderken ağladı. Ağlarken “Hep buyaya gelelim mi anne?” diyordu… Sonra yolda uyuya kaldı… Öyle güzel bir gün geçirmiştik ki sanki uyurken bile mutluydu… Onun minicik dünyasındaki eğlenceleri işte bu fotoğraf karesindekiler kadardı… Hayattan tek beklentisi annesi babası yanında olsundu… Eee bir de yanında oyun parkı olursa dünyalara bedeldi!