Ben Sevmemiştim

Kaç yaşındaydım bilmiyorum, herhalde 4 filandı. Annemin öğretmen olduğu lisenin anaokuluna gidiyordum. Öyle çok güle oynaya gittiğimi hatırlamıyorum. Okula gitmek için sabahları sabırsızca yataktan zıpladığımı da… ama gidiyordum.

Okulda en sevmediğim şey öğle yemeğinden hemen sonra dişlerimizi fırçaladığımız gibi pijamalarımızı giyip uyku moduna geçmemizdi. Uyumak kesinlikle istemezdim. “Uyku vakti” dediklerinde daha bir zıplayasım daha bir oynayasım gelirdi. Sonra öğretmenim bir gün benden bezip “Tamam peki uyuma ama ayakta dolaşamazsın, yatakta sessizce yat sadece” deyip devam etti; “Senin yatağını duvar kenarına koyalım, kimse senin uyanık olduğunu görmesin.” O bir saat boyunca sıkıntıdan yattığım yerin duvar kağıtlarını yırttığımı hatırlıyorum. Pek bir eğlenceliydi. En azından o sessizlikte ve uyur gibi dururken yapılabilecek en eğlenceli şeydi… Herkes uyanıp da yataklar kalkınca benim yaramazlığım da ortaya çıkmıştı ve öğretmenim kızmıştı bana. Annem de aynı okulda öğretmen olduğu için annemi çağırmışlardı sınıfa… Ben anaokulu için hiçbir zaman çıldırmadım. Öyle çok zevk aldığım bir yer olmadı. Ama ilkokulu çok sevmiştim, her gün okula gitmek için can atıyordum. Hatta öyle can atıyordum ki daha önce “Okullu Olduk” başlıklı yazımda bahsettiğim gibi ilkokula erkenden başlamıştım. Hoş keyifli erken okul dönemim de sevgili öğretmenimin(!) küçük bir darbesi ile mahvolmuştu. Kulakları çınlasın…

Yani diyeceğim şu ben anaokulunu çok sevmediğim için Doruk Paşa’dan da çok umutlu değildim açıkçası ve her şeye hazırlıklıydım. Yaklaşık 1,5 haftadır da uğraşıyoruz ve tablo biraz karamsardı. Adım adım bu süreci de yazacağım ama en son geçen perşembe ve cuma günü ilk defa bakıcı ablası yanında olmadan öğle yemeği saatine kadar arkadaşlarıyla vakit geçirdi. Kreşteki ikinci gününde “anne baaaaak, faaliyet yaptık” diye bana bu maskeyi getirdi. Maskenin arkasında isimi yazıyordu. Oğlumun adını kendi uğraştığı bir şeyin üzerinde okumak sebepsiz ve tarif edemeyeceğim bir nedenle mutlu etti beni. İsminin yazdığı yerin altına o günün tarihini de attım. Onun için saklıyorum bu maskeyi…

İleride ölmez sağ kalırsam üniversiteye başladığı ilk gün bir iki güzel satır yazıp okul hayatına atıldığı ilk gün yaptığı bu maskeyi ona geri vermeyi istiyorum…

Ben Sevmemiştim’ için 5 yanıt

  1. Ümidinizi kaybetmeyin. Talya ilk 1 hafta su bile içmedi okulda. İlk 2 hafta yemek yemeyi reddetti. Sonra cuma akşamları ağlıyordu haftasonu geldi diye. Bugün ilkokullu olduk. Forma giydik. Anne salya sümük tabi. Ne okullar eski okullar, ne öğretmenler eski öğretmenler.

    Beğen

    1. Açıkçası bugün için endişeliydim ama bakıcı ablasını öpüp öğretmenin kollarına atmış kendini. Ağlama, sızlama yapmamış, çok huzurluyum:) Anne olunca o göz yaşları akmak için hep bir sebep buluyor zaten di mi:))) Minik Talya’ya başarılar dilerim, adı gibi hayatı da hep güzel olsun inşallah:)

      Beğen

AnnemdenHikayeler için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s