Hem Ağlarım Hem Giderim…

Şu son 1,5 aydır hafif bir şizofren havasındayım. Ağlamam ile gülmem arasındaki süre Doruk’un “sakız istiyoooorruuummm” krizlerindeki performansından bile daha kısa! Bu halimde memleketin gündeminin etkisi de yok değil tabii… Gezi ruhu hepimizin tam kalbine dokundu. Göz yaşlarımız ve gülümsememiz birbirine karıştı. Artık 1 ay önceki gibi değil hiçbir şey ve hiç birimiz…

Bizim hayatımızda da çok şey değişti şu son 1- 1,5 ayda… Öncelikle karnım büyüdükçe büyüdü. Hatta kardeş haberini Doruk’a nasıl versem ki diye düşünürken, bu konuyla ilgili yazılar okurken hiç beklemediğim bir anda o bana “Karnın o kadar çok büyüdüğüne göre içinde bebek var di mi?!” dedi ve patlattı bombayı! O, bize verdi haberi:) Mayıs ayı bir kaos şeklinde geçti diyebilirim… Önce babaannemin haberi yaktı içimizi… Hemen onun ardından Doruk’un ameliyat günü geliyordu, çok endişeliydim… Artık büyüdüğünü daha da hissettiğim oğluşum bademcik ve geniz eti ameliyatı oldu Mayıs ayında… 10 gün boyunca ağzından tek bir lokma geçmedi, sadece su ve süt içti. Onun ve bizim için eziyetli bir 10 gündü ama sonucunda çok rahat ettik. Mayıs ayının karmaşasının hemen ardından Haziran ayı daha büyük değişikliklere gebeydi… Biz artık Amerika’ya Indianapolis’e taşınıyorduk! Yine bir gülüp bir ağlama halleri başladı tabii… Devrim çalıştığı şirketin genel merkezinde başka bir göreve atanmıştı. Bir kaç sene olmayacaktık buralarda… Eşyalar toplandı, gemiyle Amerika’ya doğru yola çıktı, Doruk’un okulunun sene sonu gösterisi vardı, onu sahnede o kostümlerin içerisinde izlemek gözlerimizi yaşartırken sahnedeki komik halleri de güldürdü bizi… Ertesi hafta Doruk okuluna, arkadaşlarına ve öğretmenlerine veda etti… Yine gözlerimiz doldu doldu taştı… Geçen hafta cuma, iş yerime son kez gittim… İş arkadaşlarım beni çok güzel uğurladı… Toplantı odasına “Seni Seviyoruz Ceyda” yazan bir pankart asmışlar. Onu gördüğüm an aktı gitti göz yaşlarım… Benim için unutulmaz bir gün oldu o gün…

Ama en zoru ise ailemden ayrılmak oldu… Annemden, ağabeyimden, kayın validem ve kayın pederimden ayrılmak kalbimi deşiyordu adeta…. Bir de bu ayrılığı onların yönünden düşünüp empati yaptıkça daha da zor geldi bu vedalar… Çünkü onlar bu kez sadece çocuklarından değil torunlarından da ayrılıyordu… Sarılıp sarılıp öpüştük… Gözlerimiz kızardı sakladık birbirimizden… Bu arada Doruk konuşmalardan duymuş olacak ki “Üzülmeyin! Sıkaypta (Skype‘ta) konuşuruuuz.” deyince göz yaşları yerini kahkahaya aldı, karıştı yine her şey iç içe…

Diyorum ya Allahıma bin şükür ağlarken gülmeye başlayıp, gülerken zırlamaya geçişlerim çok hızlı oldu şu son 1 aydır… Bu konuda oğlumu aratmaz oldum… Hatta ana oğul yarışabiliriz bile… Etrafımdaki herkesin dediği gibi bunda 7 aylık hamileliğin de etkisi vardır elbet…

Ve şimdi vakit geldi… Yarın sabah uçağımız kalkıyor… Uzun ve yorucu bir yolculuk var önümüzde- her anlamda… İlk günler her zamanki gibi zor olacak, yeni bir yeri ev belleyeceğiz… Çok ama çok sevdiğim bir arkadaşımın bana hep dediği “küllerinden doğarsın sen” sözü kulaklarımda… Ben küllerimden doğarım da bakalım Doruk Paşam gelen kardeşle birleşen bunca değişikliğin altından nasıl kalkacak… Güçlüdür benim oğlum, yapar di mi…

Geride bıraktığım her şeyi çok özleyeceğim; canım ailemi, canım arkadaşlarımı, sevdiklerimi, çalışmaktan keyif aldığım işimi, alışkanlıklarımı, İstanbul’u, güzel ülkemi, direnen vatanımı, bu ülkede yaşayan herkes gibi direnmekten yorulmayan umutlarımı…

“Gurbete giden döner mi, dönmez mi belli olmaz bilirim” demiş şarkıda… Ne olur bilmem ama ben hem ağlarım hem giderim yoluma…

Hem Ağlarım Hem Giderim…’ için 13 yanıt

  1. :(( Okurken inanamadım. Hayat nasıl da hızlı akmış. Şimdi uçakta olmalısın. Çok üzüldüm ama umarım hepiniz için hayırlısı olur. Biribirinize iyi bakın olur mu! 😦 Sevgiler…

    Beğen

    1. Günercim, cevap bile yazamadım, kusuruma bakma n’olur… Yeni hayat ve yeni başlangıçlar hem çok güzel hem de çok yorucu… Güzel dileklerin için teşekkür ederim. Öpüyorum seni, takibindeyim;)

      Beğen

  2. Kendi gibi ruhu ve yüreği de güzel kuzenim. Nasıl da güzel ifade etmişsin hissettiklerini. Yeni bir başlangıç daha.. Yeni bir ülke, yeni bir ev, yeni bir iş, yeni bir yaşam, yeni bir bebek 😉
    Herşey çoook daha güzel olacak..
    İyi yolculuklar Ceyda’cığım.

    Beğen

  3. Ayyy Ceyda’cığımm hamileliğinden hiç haberim olmadı sağlıkla kucağına almanı dilerim, hayatınızda ne çok değişiklik olmuş umarım herşey isteğiniz gibi gönlünüzce olur. İyi haberlerinizi bekliyoruz 🙂 sevgiler…

    Beğen

  4. Canım benim, en güzeli hep geri dönecek, kendini içine sığdıracak bir evinin, yurdunun olması. Biz hep burdayız, yeri gelir orada da oluruz 🙂
    Yenilikte hep hayır olduğuna inanırım ben, umuyorum ki bu yenilik de hepinize harika mutluluklarla birlikte gelecek.
    KOcaman ve sımsıkı kucakladım seni …

    Beğen

  5. Amanın!!! Bu ay Amerika’ya yolladığım 2. Kişi!!! Yolunuz acik olsun. Doruk konusunda endişe etmeyin bence. Üstesinden gelir o. Yeni hayat yeni kardeşle tatlanir. Bizde öyle olmuştu. Big bang, ama Kardes o yuvaya daha cok bağlamıştı Mert’i. Su akar yolunu bulur. Bol şans!

    Beğen

  6. okuyunca şaştım kaldım…epey uzak kalmışım neler olmuş bu arada…yeni bebeğiniz,Doruk’un abiliği,yeni yaşamınız her şey hayırlı uğurlu olsun inşallah…İyi yolculuklar ,mutlu yaşamlar,sevgiler…
    güzel haberleri bekliyorum…

    Beğen

    1. Merhaba, ancak cevap yazabiliyorum kusuruma bakmayın, garip bir yoğunluğun içindeyim şu ara… Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim. İnşallah minik abi her şeye hızlıca adapte olur… Kocaman sevgiler…

      Beğen

Siz Ne Düşünüyorsunuz?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s