Benim Canım İnatçı İkinci Oğlum

Normal doğum hayatımda başıma gelen en güzel hikayemdir benim… Doruk’un doğum anı ve öncesi hayatımdaki unutulmaz, tarifsiz büyülü saatlerdir… Doruk doğduktan sonraki an bile, daha o an yaşadıklarımın sancısı ağrısı tazeyken bile hep bunu bir daha yaşayabilmek için sabırsızlandım ben… Bu mucizeyi bana yaşattığı için, bana bu şansı sunduğu için hep teşekkür ettim Allah’a… Hala bazı geceler Doruk uyurken onu seyreder bulurum kendimi ve kafamdan o anlar geçer; onca sancının, acının sonunda avuçlarımın arasına göbek kordonu bile kesilmemiş minnacık canı verdikleri an… Onun ağlama sesi, kuaförden çıkmış gibi şekilli gür saçları, nokta burnu, lokma elleri, ayakları… Yanaklarımdan boncuk boncuk yaşlar akarken 37 hafta boyunca canımda taşıdığım o muhteşem varlıkla tanışma anı…

Her annenin tarifsiz duygular yaşadığı o buluşma anını bir daha normal doğumla yaşayabilmek için sabırsızlanıyordum taa ki 34. haftada ikinci oğluşumun normal doğum için baş aşağı pozisyona dönmediğini öğrendiğim ana kadar… İşte sezaryen sularında yüzmeye başladığımı öğrendiğim o andan itibaren bu inatçı oğlumu döndürmek için yapmadığım kalmadı. Koca göbeğime bakmadan amuda kalkmaya bile yeltendim! En son doktorum “External Cephalic Version” denilen yöntemle bebeği dışarından anne karnının üzerinden çevirmeye çalıştı. Nasıl bir şey olduğunu merak ediyorsanız bu videoyu izlemenizi öneririm. Çok değişik bir histi benim için ama inatçı oğlum bu yöntemle de dönmeyince ve artık 39. haftayı da doldurunca bana basbayağı sezaryen yolları gözüktü…

Tabii ki günün sonunda her anne ya da anne adayı gibi benim de tek dileğim bebeğimi sağlıklı bir şekilde kucağıma almak olduğu için tüm bu sezaryen duygularımı bir kenara atmaya çalıştım. İtiraf edeyim benim için hiç kolay olmadı… Normal doğumu o kadar kalpten, o kadar içten istiyordum ki sezaryeni kabullenmekte çok zorlandım… 

Bugün oğlumla buluşma zamanı artık… İçimde karışık duygular var… Gözyaşım kirpiklerimin arasında her an düşmeye hazır bekliyor… Ağlamak için hazırım sanki… Engel olamıyorum…

Canım oğlum, inatçı minicik oğlum, sağlıkla gel… Hayat sana hep güzel şeyler sunsun… 9 ay boyunca seni canımda taşıdım şimdi de kollarıma almak için heyecanlanıyorum…

Ailemize minik bir misafir gelecek bu akşam… Adı Doran Ege Dirik…

Seni çok seviyorum oğlum…

20130927-214117.jpg

Not: Minik oğlumuzun 27 Eylül 2013 Cuma günü saat 16.25’te dünyaya gözlerini yeni açtığı o andan bir kare…

Benim Canım İnatçı İkinci Oğlum’ için 14 yanıt

    1. İyi dilekleriniz için çok çok teşekkür ederim. Sezaryen gerçekten zormuş, tıbbi bir zorunluluk olmadıkça normal doğumdan vazgeçmemek lazım. Sezaryende ayağı kalkmak zaman alacak görünüyor…

      Beğen

  1. Kuzuuuuu (bu hem sana, hem minnoş oğluna) Bu kadar istediğin doğum şeklini en azından bir kere tatmışsın canım, o da bir avuntu olsa gerek.
    Ne şekilde dünyaya gelmiş olursa olsun, onu çok seven bir aileye geldiği için baştan şanslı bir lokumcuk bu küçük adam, tıpkı abisi gibi…
    Seni kocaman kucaklıyorum

    Beğen

  2. Ben de bu sayede ikinci sefer Dayı oldum:)) tebrik ederim ikinizi de, Doyuk’a yaramaz bir kadiş geldi :)) İkisi evin tozunu attırır artık :)))

    Beğen

  3. Tekrar tekrar tebrik ederim, muhteşem görünüyor, Yazdıklarını okudukça iki ay önce hayatımıza giren minik oğlumun, Çinar’ımın doğumu geldi gözlerimin önüne, ben de çok ağladım o melek yüzünü görünce. Allah sağlikla büyütmeyi nasip etsin bebeklerimizi. Sevgiler.

    Beğen

    1. Ne kadar yoğun duygular yaşıyor insan di mi Meltemcim… Çok bambaşka bir duygu bu… Çınar’la Doran yaşıt oldular 🙂 Allah hepsine sağlıklı, mutlu, yüzlerinden gülücüklerin hiç eksik olmadığı güzel bir hayat versin…

      Beğen

  4. Maşallah Doran Ege’ye, sağlıklı, mutlu, analı babalı, ağabeyli uzunnn ömrü olsun… (Geç bir tebrik oldu, çünkü ben bunu okuduğumda işyerimdeydim ve bizim beğenme, yorum yapma girişimlerimiz işyerinde maalesef engelli 😦 ) Öpüyorum Kuzularını da seni de 🙂

    Beğen

    1. Canım benim çok sağol! Zaten hayat o kadar yoğun ki bazen bana şöyle bile oluyor; yazıyı okuyorum, yorum yapmak için tıklıyorum ama o anda bir şey oluyor yorum yapmak için tıkladığımı bile unutuyorum. Sonra da üzerinden çok zaman geçmiş oluyor:)))) Ben de prenseslerinle seni çokkk öpüyorum:)))

      Beğen

Miniklerin Annesi için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s